عناوین قدیمی تر
چگونگی تشخیص و درمان بیماری ام اس
چگونه روغن زیتون خوب را بشناسیم
چگونه عکس 360 درجه بگیریم
چگونه بدون رژیم لاغر شویم
چگونه قهوه خوبی انتخاب کنیم
چگونه موریانه را از بین ببریم
چگونه از عکس‌های مورد علاقه‌مان پرینت بزرگ بگیریم
چگونه با ماشین دنده اتوماتیک رانندگی کنیم
چگونه گوشی خود را به مودم وایرلس تبدیل کنیم
چگونه فایل ها را به فرمت XPS تبدیل کنیم
چگونه تبلت خود را به کیبورد بی سیم متصل کنیم
چگونه یک کامپیوتر دسکتاپ را اسمبل کنیم
چگونه اپل آیدی بسازیم
چگونه ایمیل بسازیم - چگونگی ساخت ایمیل
چگونه چاق شویم
چگونگی تغییر رمز وایرلس
چگونه پولدار شویم
چگونگی اطلاع از خلافی خودرو - چگونه خلافی خودرو را بگیریم
چگونه از داغ شدن کامپیوتر جلوگیری کنیم
چگونه از ریزش مو جلوگیری کنیم
چگونه آدامس را از روی لباس پاک کنیم
چگونگی حذف یا غیرفعال کردن اکانت فیس بوک
چگونه خوراک میگو و قارچ هندی درست کنیم
چگونه بدون فر کیک رژیمی درست کنیم
چگونه دونات شکلاتی تهیه کنیم
چگونه شربت آناناس و کرفس تهیه کنیم
چگونه بیسکویت با تزئین رویال آیسینگ درست کنیم
چگونه کفش هایمان را سریع خشک کنیم
چگونه نترس و شجاع باشیم
چگونه تیروئید خود را تست کنید

چگونگی تشخیص و درمان اوتیسم


نوشته   امیررضا سلمانی
e
ویرایش
  e

اوتیسم (Autism) که در فارسی با معنی و مفهوم ‘درخودماندگی‘ نیز شناخته می شود، مجموعه ای از اختلالات ذهنی و رفتاری جدی، در رشد افراد است که با Autism Spectrum Disorders یا ASD شناخته می شود. این اختلالات رفتاری بیشتر در کودکان و در حین رشد دیده می شوند و نشانه های آن ممکن است از خفیف تا شدید بروز پیدا کنند. هیچ دو کودک مبتلا به اوتیسم علائم مشابهی از خود بروز نمی دهند.

مرکز کنترل بیماری ها در دسامبر ۲۰۰۹ تخمین زده که در هر ۱۱۰ کودک آمریکایی، یکی از آنها به طیف های متفاوتی از بیماری اوتیسم مبتلا است. در حال حاضر اوتیسم، زندگی یک و نیم میلیون آمریکایی را تحت تاثیر قرار داده است و تعداد مبتلایان به این بیماری هر ساله ۱۰ تا ۱۷ درصد رشد نشان می دهد.

اوتیسم چیست و طبعات آن برای کودکان مبتلا چه هستند؟
همانطور که گفته شد، اوتیسم به مجموعه ای از اختلالات گفته می شود که در شاخه معلولیت های رشدی قرار می گیرند. به این معنی که کودکان مبتلا به آن، در روند رشد طبیعی دچار اختلال می شوند.

چگونگی تشخیص و درمان اوتیسم

برخی اختلالات ناشی از اوتیسم عبارتند از


سندروم اسپرگر
اختلال فراگیر در رشد، بدون مشاهده سایر اختلالات (Atypical Autism)
اختلال درخودماندگی (Classic Autism)

Bradley Peterson مدیر بخش روانپزشکی کودکان در مرکز پزشکی کلمبیا در نیویورک، می گوید: «در تعریف اختلالات اوتیسم، این سه حوزه بیشتر از موارد دیگر عملکرد کودک را تحت تاثیر قرار می دهند.» این در حالی است که اغلب مردم تصور می کنند این بیماری بیشتر بر روی تعاملات اجتماعی کودکان موثر است.

به گفته دکتر پترسون، بده بستان های عادی و گفتگوهای روزانه با مردم و یا روابط متقابل اجتماعی، از جمله مواردی هستند که تقریباً همواره در کودکان مبتلا به اوتیسم، ایجاد مشکل می کند.

کم توانی در گفتگو و گرایش به انجام کارهای فکری و یا امور تکراری نیز از سایر اختلالات دیده شده در کودکان مبتلا به این بیماری است.

با استناد به تعاریفی که از اوتیسم وجود دارد، در صورت مشاهده آنها در کودکان سه ساله و بالاتر، می توان با در نظر گرفتن میزان هوش به سن آنها، نسبت به وجود بیماری مشکوک شد. البته ممکن است برخی کودکان عقب افتاده نیز رفتار های مشابهی از خود نشان دهند، اما با در نظر گرفتن میزان سن کودک به رفتار وی، امکان تمیز دادن بیماری وجود دارد.

برخی نشانه های شایع اوتیسم عبارتند از


- عدم وجود نشانه ای از علاقه در پاسخ دهی به افراد
- علاقه بیش از حد به اشیاء به جای افراد
- پرهیز از تماس چشمی
- عدم عکس العمل و پاسخ دهی نسبت به نام خود
- فقدان احساس همدلی و علاقه نسبت به دیگران
- گرایش به انجام رفتارهای تکراری مانند چرخیدن یا تاب خوردن
- تاخیر زیاد در شروع گفتگو

علل بروز اوتیسم


هنوز علت قطعی در خصوص بروز بیماری اوتیسم یافته نشده است. اما نظریه هایی در این خصوص آن وجود دارد. دکتر پترسون معتقد است که به طور قطع چندین عامل می توانند بروز اوتیسم در کودک را منجر شوند. وجود اختلالات مغزی و تفاوت های ژنتیک، بزرگترین عوامل بروز اوتیسم به شمار می روند؛ گفته می شود برخی از ژن ها بر بخش های خاصی از مغز اثر می گذارند که منجر به بروز رفتار و افکار متفاوت در این کودکان می شود.

روابط اجتماعی پیچیده، منجر به بروز وضعیتی بغرنج در فعالیت های مغزی افراد مبتلا به اوتیسم می شود. و چنانچه تحقیقات بتوانند اثرات اوتیسم بر مغز را کشف کنند، این قدمی بزرگ در کشف علل بروز این بیماری خواهد بود.

علاوه بر این، با وجود انجام تحقیقات گسترده، زمان ابتلا به اوتیسم، هنوز ناشناخته است و مشخص نیست که کودکان مبتلا از قبل از تولد به این عارضه دچارند یا عواملی وجود دارند که پس از تولد کودک، وی را با آن درگیر می کنند.

لازم به ذکر است بعضی از بچه های سالم نیز در دوران نوزادی و نوباوگی به اندازه بچه های مبتلا به اوتیسم، ساکت هستند. و همین مساله نیز علامت های سوال بیشتری را در خصوص تشخیص بچه های مبتلا به اوتیسم از کودکان سالم ایجاد کرده است.

به هر شکل، به نظر می رسد تحقیقات در رابطه با اوتیسم هنوز راه زیادی در پیش دارد تا دانشمندان و محققان به نشانه هایی امیدوار کننده در رابطه با اوتیسم دست یابند.

باورهای غلط درباره اوتیسم


-1 كودكان مبتلا به اوتیسم هرگز ارتباط چشمی برقرار نمی كنند.
-2 كودكان اوتیستیك نبوغ دارند.
-3 كودكان مبتلا به اوتیسم صحبت نمی كنند.
-4 كودكان اوتیستیك قادر به نشان دادن محبت خود نیستند.

باورهای دیگر


-1 منظور از پیشرفت این كودكان یعنی این كه كاملاً شفا یابند.
-2 كودكان مبتلا به اوتیسم نمی توانند به دیگران لبخند بزنند.
-3 كودكان اوتیستیك تماس بدنی محبت آمیز برقرار نمی كنند.
ما می دانیم كه این كودكان تحریكات حسی را به گونه ای متفاوت درك می كنند كه موجب اشكال در ابراز محبت و برقراری ارتباط عاطفی در آنها می گردد. اما به هر حال این كودكان می توانند محبت كنند. در صورتی كه این كودكان را باور كنیم قادر به داد و ستد عاطفی با آنها هستیم.

سخنی با والدین گرامی


مهم ترین اصل در بهداشت روانی خانواده ، پذیرش استعدادها ، تفاوت های فردی و در نهایتمعلولیت
فرزند است. با توكل به خداوند بزرگ با در نظر گرفتن توانایی های فرزند خود و با دلگرمی هر چه بیشتر در كنار آموزگاران با همراهی همه افراد خانواده ، نقایص كودك خود از قبیل مشكلات حسی ، جسمی ، حركتی و ذهنی را بشناسیم و با قرار گرفتن كودك در جایگاه مناسب موافقت نماییم تا شاهد پیشرفت هرچه بیشتر او باشیم.

اختلال بینایی


اختلال بینایی همان كاهش توانایی دیدن است. اصطلاح هاینیمه بینا ، كم بینا ، نابینا برای توصیف میزان اختلال های بینایی به كار می روند.
نیمه بینا : كاملاً مشخص است.
كم بینا : اشخاصی كه حتی با اصلاح چشم با وسایل كمكی نیز با مشكل مواجه هستند. نابینایان می توانند از باقی مانده بینایی خود استفاده نمایند. فقط20% آنان نابینای مطلق هستند .
نابینای آموزشی : فردی است كه قادر به استفاده از بینایی نیست و بر حواسی مانند شنوایی و لامسه تكیه می كند و باید از آموزش خاص هماهنگ با استفاده از حواس دیگر برای یادگیری
استفاده كند.

اختلال شنوایی


به فردی ناشنوا اطلاق می شود كه حس شنوایی او برای هدف های معمولی زندگی مفید و قابل استفاده نباشد.
اختلال شنوایی به :
* خفیف (40-25 دسی بل )
* متوسط (55-41 دسی بل )
* نیمه شدید (70-56 دسی بل )
* شدید (90-71 دسی بل )
* عمیق (91 دسی بل )
تقسیم بندی شده است.

عکس از: focusnews.com

سلام
اگر مطالب این صفحه به نظر شما مفید بوده است ، با رای دادن به آن کمک کنید دیگران هم از آن استفاده کنند.